Een robot van $100.000 mag hier werken en verdienen — maar nooit voor zichzelf. Elke machine moet een geverifieerde ménselijke eigenaar hebben, en elk robotloon wordt verdeeld: 88% eigenaar · 8% platform · 4% overheidspartner.
Probeer het zelf: test de ijzeren regel live.
Je praat nu écht met de motor. Probeer eerst een robot te registreren zonder eigenaar — en kijk wat hij zegt.
Wat gebeurde er net? De motor weigerde de eigenaarloze machine — niet met een foutje, maar met een principe: "machines verdienen vóór iemand." Mét eigenaar mag hij wél aan het werk, en vanaf dan stroomt elke klus automatisch naar zijn mens — plus een aandeel voor de gemeenschap en de volgende generatie.
Voor wie: robotvloten en verhuurders (elke klus netjes verdeeld, publiek telbaar), robot-mákers (uw royalty per klus is gewoon een extra begunstigde in de verdeling — automatisch, wereldwijd), en staten die willen dat robotwerk meebetaalt aan de samenleving.
Lost op, voorgoed: de angst dat robots alleen maar afpakken. Hier is elke robot per definitie een kostwinner voor mensen — afdwongen door de databank, niet door een belofte.